19/10/2009 - Epidural Doğum
Dün (pazar) eşimin ortağının bebeğini görmeye, Amerikan Hastanesine gitik. Ben işimden dolayı sürekli hastanelerde doğum katlarında geziniyorum. Kadın doğumcu değilim, bebek doğum hediyeleri hazırlıyorum. Neyse pazar günü Nişantaşı sokakları gibi hastanede bomboştu. Çok enteresan geldi, pazar günleri gitmek için Bebek'de hastane mi açıldı hiç haberim olmadı :)
İkinci neyse, odaya girer girmez Özge (anne) 'Doğum çok zor muş be.' dedi. 8 sene oldu hatırlamıyorum bir kaç kareden fazlasını ama. Ee zor tabii.
Epidural yöntemle normal doğum yaptım ben, Özge'de aynı şekilde. 3 hafta öncede çok yakın arkadaşım ikinci bebeğine sezaryan ile doğum yaptı.
Her doğum öncesi, yöntemi konusunda herkesten bilgi alınmak istenen ve en doğru kararı vermeye çalışan annelere yardımcı olur belki birazdan yazacaklarım :
Ben normal doğum yapacağıma karar vermiştim ve hiç cesur olmadığım için epidural yöntemi seçeceğimi de elbette biliyordum. Ben kolay karar verebilen ve kararı verdikten sonra üzerine konuşmayı, fikir almayı çok sevmeyen bir yapıya sahibim. Bazen çok işe yarar bu yöntem. Çünkü herkesin tecrübesi birebir aynı olaylarda bile çok farklı olabiliyor, kafa karıştırmaya hiç gerek yok. Aslında bu cümlelerim yazının sonunda yer alacak özet olabilirdi.
Ben sancılarımı, epidural uygulanmasını başlatacak sihirli boyuta ulaşana kadar çok acı çektiğimi ve 'ben gidiyorum' diyerek yataktan kalmaya çalıştığımı hatırlıyorum. Hadi epidural zamanı deyip doğumhaneye indiğimizde, gözünüzün önüne tir tir titreyen zavallı bir köpek yavrusunu getirin ben o şekildeydim. Epidural uygulandıktan sonra, tüm sancılarım bitti. Ağrılarım tamamen kesildi, bilmek isteyen anneler için bir detay daha vermek isterim.Epidural kıl gibi ince bir iğne ile omuriliğinize girilerek anesteziyi lokal olarak vermek olduğu için hep bir korkusu vardır, acır mı, ya sonrası filan diye. Acımıyor çünkü okadar şiddetli ağrılarınız, sancılarınız oluyorki, onun acısını vücudunuzun hissetmesi mümkün değil. Ben zaten iğne olduktan sonra, herşeyin biteceğine o kadar inanmışım ki öylede oldu.
Anestezi uygulandı ve izlediğim filmlerdeki doğum yapan kadınlar gibi numara yapmaya başladım. Hiç bir şey hissemediğim için (belimden aşağısında) gerçekten kendime dışardan bakıyor gibi olduğum anları hatırlıyorum.Artık oğlum gelsin diye son harekete geçilecekmiş, onu bilmiyordum hiç, birazcık kilolu anestezi uzmanım kaburgalarıma bastırıp itmeye yardımcı olunca, belimden aşağısı hissiz olduğundan, 'ne yapıyorsun, kaburgam kırılacak' diye söylenmiştim.
Ama Özge'nin doğumunda epidural anesteziden sonrada sancıları kesilmemiş, yani şiddetli sancıları kesilmiş, ama bebeğin kafasının basıncına dayanamıyormuş.
Ben de 'artık normal doğum olduğu için geçti senin tüm derdin dedim' içtenlikle çünkü yeni sezaryan yapan arkadaşımın dikişlerini görünce korkmuştum açıkcası. Bu konuda başka bir şey söylemek için tecrübem yok, sırf rahimden itibaren yedi kat dikiş olması ve okadar da büyük yeterli diye düşünebiliyorum.
Epiduralden sonra haftalarca baş ağrısı çekenler mi, yıllarca iğne yeri ağrıyanlar mı gibi sonuç hikayeleri de çok. Ben sonrasında acı çekmedim ama bir sene kadar sırtımdaki iğne yerini elimle hemen bulabiliyordum.
Tek bildiğim, epidural olmadan normal doğumun pek de çekilir tarafı olmayacağı, o zaman çok zor olsa gerek :)
Aynı olayın farklı insanlarda farklı farklı tecrübelere yol açtığını gördünüz mü?
Doğum öncesi çok fazla konuşup, kafayı karıştırmamak gerekiyor. Önce doktorunuz ne diyor bir bakın sonra da kendi içiniz nasıl hissediyorsa ona karar verin bence.
Gerçi son zamanlarda sezaryan doğum sayısı çok fazla, yanlızca teknoloji mi acaba bunun nedeni düşünülebilir ?
Her şeyden çok, her şeyin yolunda gitmesi en önemlisi, yolumuz açık olsun....
|
|
Yorum yaz!
|
|
Hakkımda
Kategoriler
Arkadaşlarım
|
